[SoNSaNCaK]

SEN,

“Siz insanlar için çıkarılmış en hayırlı bir ümmetsiniz, iyiliği emreder, kötülükten vazgeçirmeğe çalışırsınız.. Çünkü Allah’a inanıyorsunuz..” Fermanının sahibisin!..

SEN,

“Alemlere rahmet olarak gönderilen” ve dehşetli mahşer günü herkesin “Nefsi! Nefsi!” diye çırpınacağı bir zamanda, secdelere kapanıp; “Ümmetimi isterim Ya Rab!.. Ümmetimi bağışlamadıkça kalkmam” diye feryada edecek olan Habis-i Kibriya’nın ümmetisin!..

SEN,

Resûlullah’in ashabına; “Orduya yardim ediniz” dediği zaman, bütün servetini alıp getiren ve Peygamberin “Çocuklarina ne bıraktın?..” sorusuna; “Allah’ı ve Resûlünü bıraktım Ya Resûllullah!” cevabını veren Hz. Ebûbekir’in yolundasın!..

SEN,

Devlet reisi olduğu halde, içi su dolu bir tulumu sırtına yüklenerek halk içinde dolasan ve oğlunun; “Babacığım, niçin böyle yapıyorsun?” sorusuna; “Oğlum! Nefsimi biraz beğenir gibi oldum.. Onu zelil etmek, gururumu kırmak istiyorum” diyen Koca Ömer’in izindesin!

SEN,

Müslümanlar arasında açlığın ve kıtlığın hüküm sürdüğü bir zamanda Şam’dan kendisine ait zeytinyağı, üzüm ve buğday yüklü olarak gelen bir deveyi yükleriyle beraber yoksullara tasadduk eden Hz. Osman’ın ardındasın!..

SEN,

Cebinde bulunan 4 dirhem servetin 1 dirhemini gizlice, 1 dirhemini açıkça, 1 dirhemini gece ve kalan 1 dirhemini de gündüz , kimsesizlere sadaka olarak veren ve Allah Resûlünün; “Neden böyle yaptın ?”suâline “Belki Allah bunların birini olsun kabul eder düşüncesiyle diyen Z. Ali’yi takip edensin!

SEN,

Allah yolunda cihada çıkan ve karsısında Atlas Okyanusunu görünce, devesini dizlerine kadar denize sürerek, kılıcını çekip; “Ya Rabbi! Sahih ol! Önüme su uçsuz bucaksız derya çıkmasaydı senin sanını daha ileriye götürürdüm!” diyen mücahitlerin peşindesin!..

SEN,

40 sene yatsı abdestiyle sabah namazını kılan İmam-i Âzam’ların, Malazgirt Ovalarında Allah Allah sesleriyle at koşturan ve Anadolu kapılarını Müslüman Türklere açan Alp Arslanların arkasındasın!..

SEN,

Misafir kaldığı evde gece sabaha kadar ayakta duran ve; “Biz Kur’anın bulunduğu odada ayaklarımızı uzatıp yatmaktan hayâ ederiz” diyen Osman Gazilerin torunusun!..

SEN,

Resûllullah’ın müjdesine nail olup, küfrün doğu kal’asini, İstanbul’u fethederek İslam’a teslim eden, yeni bir çağ açan Fatihlerin, dünyayı Müslümanlardan başkasına dar gören Yavuzların, karaların- denizlerin hakanı Kanunilerin neslisin!..

SEN,

İstanbul’da okumaya başladığı Ezan-i Muhammediyeyi, Çaldıran ovalarında bitiren, Tuba’da aldığı abestin namazını Afrika çöllerinde kılan, Hazar kıyılarında getirdiği tekbir seslerinin yankılarını Viyana kapılarında duyan kahramanların evladısın!..

SEN,

Vatanını, mukaddesâtını müdafaa ederken düşman kurşunlarının darbeleriyle bağırsakları delik-deşik dışarıya fırlayan ve bir eliyle onları karnına iterken, diğer eliyle göğsünden bir başka kurşunu eliyle çıkarıp, yanında bulunan arkadaşına; “Al arkadaşım! Sağ olur da dönersen, su kursunu oğluma ver! Ve O’na de ki; “Bunu sana baban son nefesinde gönderdi ve O’da aynı şekilde oğluna aktarmazsa hakkımı helal etmem! “ dedi diye ulvi ruh örnekleri veren şehitler kafilesinin çocuğusun!..

SEN;Altay dağlarından kopup gelen tufansın,

SEN;Tuna'da,Volga'da atını sulayansın,

SEN;Bayrağı mübarek kanıyla sulayansın,

SEN;Mohaç'ta varna'da tarihe geçen şansın,

SEN;Şairler dilinde şiirleşen destansın,

SEN;Şehitler,Gaziler yurdunu kurtaranasın,

SEN;İstanbul önünde,Uyvar'da akan kansın,

SEN;Bir Hilal uğruna güneş gibi batansın,

SEN;Fatih'in askeri Ulubatlı Hasan'sın,

SEN;Bağdat kapısında şan veren Genç Osman'sın,

SEN;Mehmet'sin;Tarihe hükmeden kahramansın,

SEN;Allah'ın yolunda feda edilmiş cansın,

SEN;Zulmü yere seren,Hak'ka doğru koşansın,

SEN;Nice krallara diz çöktüren imansın,

SEN;TÜRK'sün;doğru,fakat unutma aynı zamanda da :MÜSLÜMANSIN!


İSTE SEN BUSUN!..

Bu altın halkalara eklenebilecek daha binlerce halka içerisinde;

Senin cevherin, aslın astarın, esasın budur iste!..

Sen bu kapılar dışında başka bir kapını insani,

Bu altın halkalar dışında başka bir halkanın esiri olamazsın!

Namazsız, niyazsız, maneviyatsız, ruhsuz, köksüz, kozmopolit, satılmış olamazsın!

Peygambersiz olamazsın!

“Bana dokunmayan bin yıl yasasın!” “Neme lazım” “Evimden uzak” “Her koyun kendi bacağından asılır” gibi Yahudi sözlerini ağzının sakızı yaparak, mücadele ve hizmet azmini yitiremezsin!

Komşun aç iken, sen tok gezemezsin!

İslam’ın yasak kıldığı günah yuvalarında vaktini öldüremez, aile fertlerini batının kokuşmuş hayat tarzına uyduramazsın!

Yavrularını çağdaş asrın zihniyetine terk edip, cehenneme talip olamazsın!

Sen kainatın en üstün varlığı olarak yaratıldın, buna layık olarak cennet bahçelerine talip olmalısın..

Hem burada... Hem orada..

(alıntı)

[SoNSaNCaK]

ÜLKÜCÜ KİMDİR?

Islamı hayat nizamı olarak seçen, bu nizamı tavizsiz bir şekilde
yasamaya çalısandır.

Türk olmanın gururunu faziletiyle bütünleştiren, Türk-İslam Ülküsü’nü
yaşayandir.

Günü birlik siyasi menfaatleri aşarak, asırlar sonrasını görebilen
ve asırlar sonrasi için hazırlık yapan insandir.

Allah için seven, Allah için savaşan, Allah’ın rızasına koşan,
Allah nızamı için yanan, Allah için bugzeden kahramandır.

Semalarda dalga dalga yayılan ezan susmasın diyerek toprağın kara bağrına
düşen candır.

Kimi zaman Derviş Yunus, kimi zaman Yavuz, kimi zaman surlarda
üçhilalli sancak elinde Ulubatlı Hasan’dır… “Ben” i aşarak, “biz” diyerek
nefsini kör kuyulara, çikarmamak üzere atandır.

Dağlarıyla, taşlarıyla,ırmaklarıyla, ovalariyla ve yollarıyla
bir kara parçasını vatan yapandır.

Türklük deyince 300 milyonluk Türk Dünyasını kucaklayan, anne şevkatiyle
evlatlarını bagrına basan;kimi yerde Kıbrıs, Kırım,
Kırıiz; kimi yerde Bişkek, Bakü,Kerkük, Dogu Türkistan… velhaıl
kocaman bir vatandir.

En zor şartlarda, en buhranlı zamanlarda, en müşkül alanlarda, Türk’e yol
gösteren,akıl veren, umut olan Dede Korkut Han’dır.

Haksızlık karşısında susmaya,davasinda taviz vermeye, korkaklığı,
pişirikliği, nemelazımcılığı,lügatınden çıkarıp atandır.

Yiğidin başında KÜRŞAD, il derleyip vatan tutan ILTERIS, bilgelikte
TONYUKUK, AKSEMSEDDIN, Malazgirt Ovasinda ak kefen içerisinde
ALPARSLAN’ dır.

Türk’ün töresini, Türk’ün ilini islamla yoguran,Islamla kaynaştıran,
Ahmed Yesevi Ocağında kaynayan, pişen, kavrulandır.

Bir bozkurt esaret zincirlerini kırandır.

Liderine, ocağına, fikir sistemine bağlı, tefrikaya çanak tutmayandır.

Rehberi iki cihan serveri (sav),kaynagı, ilhami, düsturu Kur’andan alandır..
Ülkücü budur.. Ülkücü budur…Ülkücü budur..

Bunun dışındakiler küllü yalandır… ...(Alıntıdır)

[SoNSaNCaK]

BİZ KİMİZ?


Biz, 40 çerisi ile birlikte Çin sarayını basıp Türk Milleti’ni “asimile olmaktan” kurtaran şadlar şadı “Kürşad”’ız!..



Biz, bu günlerde birilerinin “onurlu üyelik” için can attığı Avrupa’yı ayakları altında çiğneyen, papa’yı önünde diz çöktüren hanlar hanı “Atilla”’yız!...


Biz, ok yağmuru, “kılıç darbeleri” altında, “üç hilalli bayrağı” İstanbul’un surlarına dikmeye çalışan “Ulubatlı Hasan”’ız!..


Biz, “ihanete uğrayıp”, Viyana’da yenilince “sorumluluk benimdir” diyerek “kellesini kestirip”Dersaadet’e gönderen “Merzifonlu Kara Mustafa Paşa”’yız!...


Biz, “Allah Allah” nidaları eşliğinde “kelle koltuğunda” üç gün savaşıp, Bağdat’ın kapısını açan “Genç Osman”’ız!..


Biz, Katerina’yı çıldırtan, Petro’yu deli eden “Şeyh Şamil”’iz!...


Biz, bir avuç askeri ile Kanije’yi müdafaa eden “Tiryaki Hasan Paşa”’yız!...


Biz, top lastiği almak için “çizdiği” kağıt paranın üzerine kanıyla “Bedeli Çanakkale’de” diye yazan “Mehmet Tevfik”’iz!....


Biz, “her şeyin bitiği” zannedilen, mütakere döneminde “Sevr paçavrasını” yırtarak, Anadolu’ya çıkıp “Milli Mücadele’yi ateşleyen” “Gazi Mustafa Kemal”’iz!...


Biz, beşparmak dağları’na, kanlarıyla “Kıbrıs Türk Türk’tür Türk Kalacak” diye yazan“Cengiz Topel”iz!..


Biz, Sovyet emperyalizmine karşı “sivil direnişi” örgütleyen “BAŞBUĞ ALPARSLAN TÜRKEŞ”’iz!..


Biz, “komünizme”, “faşizme”, “siyonizme”, “kapitalizme” ve her türlü emperyalizme karşı mücadele için yemin edip hayatlarının baharında “bir gül bahçesine girercesine” kara toprağa giren “Yusuf İmamoğlu”’yuz, “Dursun Önkuzu”’yuz, “Süleyman Özmen”’iz, “Ruhi Kılıçkıran”’ız!....


Biz, ülküleri uğruna “güle oynaya” dar ağcına giden “Mustafa Pelivanoğlu”’yuz!..


Biz,"Seyyit Ahmet Arvasi"yiz!...
Biz, “Hüseyin Nihal Atsız”’ız!...
Biz,”Necip Fazıl Kısakürek”’iz!...
Biz, “Osman Yüksel Serdengeçti”’yiz!...

Biz, Türklük’ün Batı’daki “son kalesi” olan Türkiye Cumhuriyeti’ni de “Ne Mutlu Türk Olana” diyenlerin idaresine sokmaya and içmiş “Yeniden Kuva-yi Milliye” direnişçileriyiz!...

Biz, TÜRK’üz!...


”soyunda”, “sopunda”, “kanında” bozukluk olmayan “TÜRKOĞLU TÜRK”’üz!....


(Alıntıdır)

[kurtcebe]

EY KOCA ÇINAR KALK AYAĞA !..


Koca bir çınar vardı avlumuzda

Serinlerdik gölgesinde

Kimbilir kim dikmişti asırlar öncesinde

Heybetli vakurlu duruşunda

Oğuz atam görünürdü gözlerimde...


Damgamız vurulmuştu her asrın göbeğine

Asırlar saygı ile eğilmişti heybetine

Sen bitmez ömürdün vatan kardeşliğine

Cennet ülkemin mevsimlerine

Güller açar,bülbüller konardı dallarına...


Sevdalı harlı aşklar sarılırdı gövdene

Üç kıtada insanlar mutluydu sevgine

Urunguydun Türk’ün birliğine

Her asır budandın, kurtlar sokuldu gövdene

Ne oldu sana, gelen saldırıyor geçmişine !..


Salibin kılıcı keskinleşti yalnızlığına

Nankörler kafirlerle giriyor işbirliğine

Bakarım atlarımın kişneyişlerine

Nerde kaldı Fatih’im, Yavuz’um, Mustafa’m

Ben baktıkça daha çok vurulacak taşa kafam !..


Hücumlar artıkça nefesim daralıyor

Baltalar indikçe tarihim kanıyor

Bin yıllık hesaplar garip Türk’ten soruluyor

Gün batıyor, karanlıklar yurduma çöküyor

Armegadon’da siyonistle Türk çarpışıyor!..


Aydınlanıyor zifiri kafrnalıklar bahtımızda

Çınarım yeşilleniyor baharlarımda

Yeniden kuruluyor taze bir dünya nizamında

Bizans başlar eğiliyor haşmetinde

Hilalin dalgalanıyor, yıldızın parlıyor geçtiğin yerde!..




Zafer Direniş